ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ

Η φασκομηλιά είναι φυτό δικότυλο της οικογένειας Labiatae (Χειλανθών) (τάξης Lamiales).

Στο γένος Salvia sp υπάγονται περίπου 900 είδη κατεσπαρμένα στις εύκρατες και θερμές περιοχές της γης, είναι πολυετείς ή μονοετείς πόες φρυγανώδεις ή θαμνώδεις κατά το πλείστον αρωματικές. Στην Ελλάδα έχουν εντοπισθεί 23 είδη Σάλβια. Αειθαλής θάμνος με γκρίζα αρωματικά φύλλα και μοβ άνθη. Αναπτύσσεται σε άγονα, ξηρά, αρωματικά ή αλκαλικά εδάφη. Προσαρμόζεται σε εδάφη με καλή αποστράγγιση. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο σε υψόμετρο από 0-1500 m. Στις μέλισσες προσφέρει νέκταρ και γύρη.

Aπό την εποχή του Διοσκουρίδη, του Θεόφραστου και του Ιπποκράτη  συνδράμει με τις φαρμακευτικές του ιδιότητες στην καλή υγεία. Δεν είναι τυχαία η επίσημη λατίνική  ονομασία salvia officinalis , ελελίφασκος ο φαρμακευτικός , όπου το salvia προέρχεται από το ρήμα salvare που σημαίνει θεραπεύω, σώζω ζωές. Το φυτό της αθανασίας λοιπόν σίγουρα θα βοηθήσει στην μακροζωία των σμηνών μας καθώς και θα μας δώσει ένα εκλεκτό μέλι με  χαρακτηριστικό άρωμα.

Το φασκόμηλο έχει αντιβακτηριακή, μυκητοστατική, ιοστατική, στυπτική δράση, βλεννολυτική και επίσης εμποδίζει την μεγάλη εφίδρωση. Σε πειράματα σε ζώα έχει αντιυπερτασική και χολαγωγό δράση. Δρα στο Κ.Ν.Σ. και είναι σπασμολυτικός παράγων. Αντιδιαβητική δράση που έχει αναφερθεί σε μελέτες δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί.

Το αιθέριο έλαιο έχει : βακτηριοκτόνες, μυκητοστατικές και ιοστατικές ιδιότητες.

http://beesplants.blogspot.gr/2012/11/salvia-officinalis.html

http://www.iama.gr/ethno/faskomilo/Papakonstantinou.pdf

ΑΓΡΙΟ ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ

ΑΓΡΙΟ ΦΑΣΚΟΜΗΛΟ

Advertisements

ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ

Το πιο σημαντικό είδος του γένους είναι η Μήκων η υπνοφόρος (Papaver somniferum) γνωστή με τις ονομασίες παπαρούνα και αφιόνι. Είναι ιθαγενές της Ελλάδας, ετήσιο φυτό που ανθίζει την άνοιξη. Τα φύλλα της είναι οδοντωτά ασημοπράσινα και τα άνθη της είναι πλατιά κυανοπορφυρά. Το φυτό καλλιεργείται για τους καρπούς του που από το χυμό τους λαμβάνεται το όπιο και για τα σπόρια του, που δεν έχουν υπνωτικές ιδιότητες, και χρησιμοποιούνται ως μπαχαρικό και ζωοτροφή. Αυτό το είδος παπαρούνας είναι γνωστό από την αρχαιότητα και τα σπόρια της τα χρησιμοποιούσαν ως μπαχαρικό από τα αρχαία χρόνια. Τέτοια σπόρια βρέθηκαν σε ανασκαφές που έγιναν σε παραλίμνιους οικισμούς στην Ελβετία.

Άλλες ποικιλίες καλλιεργούνται για τα πολύχρωμα άνθη τους και είναι καλλωπιστικά φυτά σε κήπους και πάρκα.

Πάντως το πιο γνωστό είδος στην Ελλάδα είναι η κοινή παπαρούνα των αγρών, επιστημονική ονομασία Μήκων η ροιάς (Papaver rhoeas), μικρό λουλούδι με κόκκινα άνθη μαύρα στη βάση τους, που ανθίζουν την άνοιξη, δίνοντας μαζί με τις μαργαρίτες ένα χαρακτηριστικό χρώμα στην Ελληνική ύπαιθρο.

Η μέλισσα που βλέπει το υπεριώδης φως, βλέπει την παπαρούνα σαν υπεριώδες λουλούδι .Η παπαρούνα ανθίζει από Απρίλιο μέχρι και μέσα Ιουλίου, αν έχουμε βροχερό Μάιο. Είναι από τα λίγα φυτά που βρίσκονται στην Ελληνική φύση με το μοναδικό μελισσοκόκκινο χρώμα στα πέταλα της. Είναι καθαρά γυρεοδοτικό φυτό και δίνει μόνον καλής ποιότητας γύρη. Όταν οι μέλισσες κάνουν συλλογή γύρης από παπαρούνες, μαυρίζουν τα κελιά από τις κηρήθρες των κυψελών. Γεννιέται η απορία σε πολλούς, πώς η μέλισσα πάει στην παπαρούνα και παίρνει γύρη αφού δεν βλέπει το κόκκινο χρώμα από την φύση της. Οι ακτίνες του ήλιου που αντανακλώνται στα πέταλα της παπαρούνας είναι ορατές από το ανθρώπινο μάτι, οι υπεριώδες ακτίνες που επίσης αντανακλώνται είναι ορατές μόνον από τα μάτια της μέλισσας γιατί βλέπει το υπεριώδης φως. Έτσι η αντίληψη ότι η παπαρούνα φαίνεται μαύρη και δεν μπορούν οι μέλισσες να αντιληφθούν το χρώμα της δεν είναι σωστή. Απλά αντιλαμβάνεται την παπαρούνα ως υπεριώδες λουλούδι!

ΠΗΓΗ

http://melissomania.gr/

http://el.wikipedia.org/

ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΕ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ

ΜΕΛΙΣΣΑ ΣΕ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ